In de zomer van 2012 werden er weer verschillende toneelboeken gelezen want wat kon er tippen aan het vorige seizoen. Dit viel dan ook niet mee. In november kwam de groep bij elkaar en werd er gestart met het gezamenlijk lezen van 3 stukken die uit waren gezocht. De eerste twee vielen toch al snel af maar gelukkig bleef er nog een over waar wel kansen in gezien werden.
De rollen werden verdeeld en er kwam een jonge meid tekort, op naar Hargeerds waar Daphne heel graag mee wilde spelen. Het oefenen viel niet zo hard mee deze winter, er waren vrijwel geen avonden dat de hele club compleet was en dan die mobiele telefoons…………… Als het eind in zicht komt, blijkt het toch altijd weer goed te komen en op 13 februari werd de generale gespeeld die nog niet eens zo slecht was. Dat moest ook wel want ondertussen waren de kaarten al uitverkocht en de lat ligt hoog. Het ging beginnen.

De eerste voorstellingen verliepen goed, de spelers groeiden in hun rol en Cornelis en Geertman Zoer zagen hun camping in hoog tempo vollopen. Albert wist niet wat hem overkwam met alle aanbidsters maar gelukkig hield de postbode een oogje in het zeil.

Op zondag 24 februari kwam het bericht dat 2 speelsters door familieomstandigheden per direct niet meer mee konden spelen. Het eerste telefoontje kwam s’ochtends rond 9.00 uur en snel werd er naar Alies ten Hove gebeld, zij was bereid om de rol (die gelukkig niet zo groot was) over te nemen en zo kon het toch nog doorgaan. Om 12.10 uur opnieuw telefoon en wat doe je dan, snel overleg en dan naar de overkant. Rianne Stomps had als souffleuse het stuk al aardig in haar hoofd, zij was degene die het snelst de rol kon leren. Terwijl zij haar boek ophaalde die nog in het gebouwtje lag, kwam de eerste auto met mensen al aanrijden. Ze had 1 ½ uur om de rol in haar hoofd te krijgen.

Ook voor de vaste spelers was het even wennen, als er opeens een andere tegenspeler staat, maar het ging prima. Wat de een aan tekst even kwijt was, kon de ander opvangen en zo werden alle uitvoeringen gespeeld volgens schema. Het publiek bleef enthousiast en zowel spelers als publiek hadden veel respect voor Alies en Rianne, die daar toch maar moesten staan.

Nieuw was dit jaar ook de mogelijkheid om na afloop een gezellig drankje te drinken en even met de spelers na te praten. Dat dit in de smaak viel bij velen bleek wel uit de brede interesse hiervoor. Goed initiatief van de activiteiten stichting KOMIOK en voor herhaling vatbaar. Al met al toch een mooi toneelseizoen waarin het Stokkumse Motto "met mekare stark" weer bewezen werd. We hopen wel dat het volgend jaar wat minder hectisch verloopt.